Cuma, Mart 07, 2014

karıcığım bana şiir koya

rabbim kaç ölüm bir şiir ediyor
en azından bunu konuşamaz mısın?
yakınlarındaki adamları öldüresiye,
kelimeler fırlatacağım yoksa şakaklarına!
pişmanlık kokacak tüm sokaklar,
muhakkak yağmur düşecek şehre
ve bilirim, kısmasaydı altını
yalnızlığının, vazgeçilmez olacaktı 
dudaklarında.
peki ben ne olacağım şimdi rabbim?

rabbim yine de ışık çok iyi şu an
kızın yüzünde, biliyorum
rica etsem bir fotoğraf ulaştıramaz mısın?
bundan sonra kedileri daha
çok seveceğim böylelikle, inan.
kitap okumak da artık günah
olmamalı bence rabbim,
kız epey okuyor zira, biliyorsun.
ve ben de kötü bir adam olamam, 
değil mi, ben
işe hep vaktinde gidiyorum
görüyorsun!

kendimi gördüm göreli ben
hep mi hep o'na bakıyorum rabbim,
türlü türlü şeyleri legalize ediyorum
o'nu sevmek en tepeden dahil!

lümpenim lümpensin
ama en çok da kız lümpen rabbim!

1 yorum: