bugün sana ikinci kez
bir şiir yazmak istedim
amma pek de rast gitmedi,
ben duvarlara baktım
baktı duvarlar bana.
sonra
masada soğumaktan sıkılmış
kahveye çok duygulu baktım,
o bana bakmaya yeltenmedi.
sahiden,
ne kadar da çok ortak noktanız
var gibi görünüyor,
uzaktan bakınca.
kahveyle oldukça yakındık oysa
-senin için aynı şeyleri söyleyemiyorum.
nutkum tutuluyor ve ben
yine uzaktan bakmalara
mecbur bıraktırılıyorum.
zira
kavmin diriliyor yeniden
yağmur mezarlığından
boynunda uyumak üzre.
anlamlandırmak istemiyorum
ama
bir dakika
kimi kimin yerinden ediyorlar
allah aşkına
milena, bir şeyler yapsana?
ya da her neyse,
mezar olsun bana
sevemediğin beneklerin.
-mutsuzluk kraliçesini
derhal
indirin tahtından.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder